Dziecięcy Chórek Parafialny

Plan pracy SKC 2009/2010

Plan pracy Szkolnego Koła Caritasna rok szkolny 2009/2010
   przy Zespole Szkół Publicznych w Radgoszczy

SKC 2009/2010

 

LP.

 MIESIAC

ZADANIA

1.

WRZESIEŃ

- omówienie i ustalenie planu pracy SKC rok szkolny 2009/2010,

- rekrutacja do Szkolnego Koła Caritas,

- gazetka ścienna SKC,

- udział członków SKC w pieszej pielgrzymce do Odporyszowa,

- pomoc w odrabianiu lekcji chorym i  nieakceptowanym w swoim zespole klasowym koleżankom i kolegom.

 

2.

PAŹDZIERNIK

- udział członków SKC w nabożeństwach różańcowych (prowadzenie różańca),

- pomoc w zorganizowaniu uroczystego apelu   z okazji rocznicy wyboru Jana Pawła II,

- porządkowanie zaniedbanych grobów,

- pomoc w odrabianiu lekcji, wyrównywanie wiedzy poprzez spotkania matematyczne, językowe z młodszymi. 

3.

 LISTOPAD

- „Złotówka dla Świętego Mikołaja”- przygotowanie paczek dla dzieci z rodzin ubogich,

- pomoc w prowadzeniu świetlicy szkolnej (organizowanie czasu wolnego małym podopiecznym poprzez gry, zabawy, rozmowy, czytanie bajek),

- wyjście na cmentarz i pozostawienie własnoręcznie zrobionych stroików na  zapomnianych grobach,

- pomoc w odrabianiu lekcji, wyrównywanie wiedzy poprzez spotkania językowe z młodszymi. (1 godzina w tygodniu),

- przygotowanie i rozprowadzenie własnoręcznie zrobionych stroików i kartek świątecznych.

4.

 GRUDZIEŃ

- „Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom” – sprzedaż świec i opłatków – współpraca z Parafialnym Oddziałem Caritas,
- „Dar serca” – zbiórka słodyczy przy sklepiku szkolnym,
- odwiedzanie oraz wręczanie stroików i kartek świątecznych osobom starszym, samotnym i chorym,
- wigilijny opłatek w naszym kole,

- współpraca z Ośrodkiem Pomocy Społecznej i Parafialnym Zespołem Caritas z Parafii,

- pomoc w odrabianiu lekcji, wyrównywanie wiedzy poprzez spotkania matematyczne, językowe z młodszymi, (jedna godzina w tygodniu).

5.

STYCZEŃ

- przygotowanie członków SKC do Gminnego Konkursu Kolęd i Pastorałek,

- wigilia dla osób samotnych i chorych – współpraca z Parafialnym Oddziałem Akcji Katolickiej, (członkowie SKC pomagają w wyszukaniu takich osób),

- organizacja wypoczynku zimowego dla uczniów np. przygotowanie się do roli animatorów kolonijnych,  nauka zabaw integracyjnych, śpiewu, (Grudek nad Dunajcem),

- pomoc w odrabianiu lekcji, wyrównywanie wiedzy poprzez spotkania matematyczne, językowe z młodszymi,

- Światowy Dzień Chorego, (przygotowanie obchodów przez SKC).

6.

LUTY

- nasza gazetka „ Podaj dłoń” (wykonanie gazetki szkolnej, informującej o naszej pracy)

- pomoc w odrabianiu lekcji, wyrównywanie wiedzy poprzez spotkania matematyczne, językowe z młodszymi, (jedna godzina w tygodniu),

- prowadzenie kroniki koła.

 

7.

 MARZEC

- współpraca z Ośrodkami Pomocy Społecznej, Parafialnym Zespołem Caritas z Parafii,

- pomoc w przygotowaniu rekolekcji wielkopostnych, (wyszukiwanie chorych parafian przez członków SKC)

- „Odwiedzamy starsze i samotne osoby” – zaoferowanie pomocy np. uporządkowanie ogródka itp.

- Zaangażowanie w akcję „Skarbonka Wielkopostna” – oszczędności przeznaczamy na zakup np. baranków wielkanocnych dla dzieci z rodzin wielodzietnych.

8.

 KWIECIEŃ

- przygotowanie i rozprowadzanie własnoręcznie zrobionych kartek świątecznych, (cała szkoła) 

- szkolne spotkanie z poezją Jana Pawła II – szkolny konkurs recytatorski poezji Jana Pawła II,

- gazetka ścienna o Miłosierdziu Bożym, 

- „Tydzień Miłosierdzia”, np. przygotowanie oprawy mszy św. w parafii.

- udział w Drodze Krzyżowej członków SKC

 9.

 MAJ

 - „Matce Bożej śpiewajmy najpiękniej” – Gminny Konkurs Pieśni Maryjnych,

- udział w nabożeństwach majowych (śpiewanie pieśni Maryjnych w kapliczce). 

 

10.

CZERWIEC

- spotkanie SKC przy ognisku z okazji Dnia Dziecka (przygotowanie konkursów i zabaw ze śpiewem),

- „Bawimy się wesoło i przyjemnie” - rajd rowerowy dla członków SKC,
- prowadzenie kroniki koła, 

- wycieczka – nagroda dla członków SKC.

                                                                 

                                                                          Wielki Post

                   

  Czas Wielkiego Postu jest wspaniałym czasem na refleksję, na zastanowienie się nad swoim życiem, nad samym sobą; kim jestem, dokąd zmierzam, jaka jestem wobec Boga, wobec ludzi, co powinnam zrobić aby być lepszą... jest to idealny czas przywrócenia Bogu właściwego miejsca w naszym życiu... pierwszego miejsca.     

                             

                                                                        Polskie Święta Narodowe 2 i 3 Maja

„Wiwat Maj” to wyraz naszego patriotyzmu i czci dla symboli narodowych.
Majowe święta Dzień Flagi Rzeczypospolitej i Święto Konstytucji 3 Maja budzą w każdym Polaku dumę, a zarazem poczucie zadowolenia z dobrze wypełnianej roli Polaka w środku Europy.

                                                                               Dzień Flagi Rzeczypospolitej

To stosunkowo młode święto ustanowione zostało Ustawą Sejmu RP z dnia 20 lutego 2004 (Dz.U. Nr 49 z 2004r poz. 467 Art 1. poz 3). Dzień 2 maja został wybrany z dwóch powodów historycznych: 2 maja 1945 o godzinie 6 rano zdobywający Berlin żołnierze z 1 Dywizji Kościuszkowskiej zatknęli biało-czerowny sztandar na kolumnie zwycięstwa (Siegessäule ) w Tiergarten w Berlinie. Święto Flagi zostało uchwalone pierwotnie (12 lutego 2004) przez Senat RP jako "Dzień Orła Białego", na Dzień Flagi Rzeczypospolitej zostało przemianowane kilka dni póżniej przez Sejm RP.

17 marca 2008 roku Prezydent RP Lech Kaczyński wystąpił podczas swojego orędzia na tle odwrotnie powieszonej, pionowej, flagi. Artykuł 4 punkt 3 Ustawy z dnia 31 stycznia 1980 roku stwierdza jasno: "Przy umieszczaniu barw ... w układzie pionowym kolor biały umieszcza się po lewej stronie płaszczyzny oglądanej z przodu".

                                                                                  3 Maja Święto Konstytucji

Konstytucja 3 Maja została uchwalona przez Sejm Wielki w maju 1791 roku i była to pierwsza w Europie, a druga na świecie (po amerykańskiej) uchwalona konstytucja. Dzień ten został uznany świętem już 5 maja 1971 roku. Ponownie, po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku, 3 maja został uznany za święto państwowe na mocy uchwały Sejmu z dnia 29 kwietnia 1919 roku. Od 1946 roku świętowanie tego dnia było zakazane przez władze aż do roku 1990 kiedy to, 6 kwietnia, Sejm ponownie przywrócił to święto.

 

                                                                                     Historia


W XVII w., po latach świetności Państwa Polskiego, Rzeczpospolita chyli się ku upadkowi. W 1767 roku tzw. Sejm Repniowski podejmuje uchwały, których gwarantem staje się caryca Rosji Katarzyna II. Od tego czasu Polska staje się silnie zależna od sąsiada. Doprowadza to do kryzysu państwowości m. in. wojny domowej wywołanej przez konfederatów barskich niegodzących się na protektorat Rosji, porwania króla Stanisława Augusta Poniatowskiego a w końcu, w 1772 roku, do I. rozbioru Polski.
Konieczność ratowania świetności Rzeczypospolitej była nieunikniona. Przeprowadzono reformy gospodarcze, monetarne, kulturalne, częściowo zniesiono pańszczyznę, wprowadzono cło generalne, zakładano wiele fabryk, manufaktur i kompnii handlowych. W 1788 roku, za zgodą Rosji, powołany został tzw. Sejm Wielki był to początek reformy ustrojowej, której ukoronowaniem miała być Konstytucja 3 Maja.
3 Maja 1791 roku ok. godziny 11 Sejm Wielki rozpoczął obrady aby po siedmiu godzinach ogłosić drugą na świecie konstytucje. Termin obrad był o tyle korzystny, że część posłów opozycji wypoczywała jeszcze po świętach. Zdecydowano się, mimo protestów, zignorować konieczność głosowania przez ponad połowę posłów oraz konieczność wcześniejszego ogłoszenia projektu ustawy. Dzięki tym, niewątpliwie nie do końca zgodnym z prawem, zabiegom o godzinie 18 udało się uchwalić i podpisać 3 majową Ustawę Rządową.

 

                                                 BÓG WSZEDŁ W NASZE DZIEJE I KULTURĘ PRZEZ MARYJĘ

Z dawna Polski Tyś Królową,
Maryjo!
Ty za nami przemów słowo,
Maryjo!
ociemniałym podaj rękę,
niewytrwałym skracaj mękę,
Twe Królestwo weź w porękę, Maryjo!

Tak śpiewamy w pięknej, starej pieśni religijnej. 3 maja, święto narodowe i jednocześnie uroczystość Matki Bożej Królowej Polski - to doskonała okazja, by przypomnieć sobie, co znaczą te słowa. Owo "z dawna" oficjalnie zaczyna się od ślubów króla Jana Kazimierza, choć przecież Maryja zawsze była nam Hetmanką. Z Jej imieniem na ustach do boju w obronie Ojczyzny ruszało polskie rycerstwo i zwyciężało, a narodowym hymnem była najstarsza polska pieśń religijna, przywołująca imię Bogurodzicy.

Za rządów króla Jana Kazimierza (1648-1668) Polska przeżywała tragiczne chwile. Była rozbita i skłócona wewnętrznie. Magnaci doszli do takich majątków i wpływów, że sobie nic nie robili z króla. Szlachta zaś związała królowi w czasie wielkiej elekcji ręce tylu ograniczeniami na swoją korzyść, że faktycznie król nie mógł niczego przeprowadzić bez ich zgody. Objawy anarchii jako skutek "złotej wolności" groziły katastrofą. Rozbita także była Polska wówczas politycznie.

Nieustanne wojny: z Rosją, z Turcją i z Kozakami, z którymi sprzymierzyli się Tatarzy, wreszcie ze Szwecją osłabiły i wykrwawiły zupełnie Polskę. Na domiar złego stary system prowadzenia wojny przez pospolite ruszenie był przyczyną wielu klęsk. W takich to okolicznościach doszło do nowej wojny ze Szwecją, która dysponowała nowoczesną, doskonale wyposażoną armią. Dogodną okazję dla wroga stworzył Hieronim Radziejowski, który obrażony na króla sam udał się do króla, Karola X Gustawa, i przedstawił mu stan rozkładu politycznego Polski. Oddanie bez wystrzału całej Wielkopolski przez wojewodę Krzysztofa Opalińskiego dnia 25 lipca 1655 roku pod Ujściem otwarło Szwedom drogę do Warszawy (wrzesień) i Krakowa (październik). Tego samego miesiąca Janusz Radziwiłł, wojewoda i naczelny dowódca wojsk litewskich, oddał podobnie bez wystrzału Szwedom całą Litwę. Wojska małopolskie po klęsce pod Żarnowcem i Wojniczem przeszły również na stronę wroga (październik). Jan Kazimierz uchodzi na Śląsk i uniwersałem, wydanym w Opolu, wezwał naród do oporu (20 XI 1655).

Pozostało jednak jedno miejsce nigdy przez Szwedów niezdobyte. Wiedzieli o tym Szwedzi i łakomi na "ogromne bogactwa", nagromadzone w klasztorze ojców Paulinów w Częstochowie na "Jasnej Górze" postanowili je zagrabić.

Dnia 19 listopada 1655 roku zjawił się pod murami klasztoru na Jasnej Górze generał Burhard Müller, mając pod swoim dowództwem oddział kilku tysięcy żołnierzy i armaty do wyburzenia murów. W klasztorze było 70 zakonników i 160 żołnierzy załogi. Generał żądał od przeora klasztoru, o. Augustyna Kordeckiego, bezwzględnej i natychmiastowej kapitulacji, grożąc, że w przeciwnym wypadku "kurnik" ten w powietrze wysadzi. A jednak obrona bohaterska klasztoru na oczach całego narodu trwała długich 6 tygodni. Jak wyspa na pełnym morzu klasztor stał, jak zaczarowany: niezburzony i niezdobyty.

Dnia 27 grudnia generał Müller musiał od oblężenia odstąpić w obawie, aby nie być okrążonym. W tym samym bowiem czasie ruszyło chłopstwo i została zawarta konfederacja w Tyszowcach przez hetmanów koronnych: Mikołaja Potockiego i Stanisława Lanckorońskiego, którzy odstąpili od Szwedów (29 XII). Z wolna powstanie objęło całą południową Polskę, wróg musiał wycofywać się do miast. Obrona Jasnej Góry jakby nowe siły wlała w sparaliżowany organizm narodu. Uwierzono w zwycięstwo. Na wiosnę 1655 roku całe południe Polski było już wolne od wroga. Król Jan Kazimierz wrócił do kraju. Dnia l kwietnia 1656 roku przed cudownym obrazem Matki Bożej Łaskawej we Lwowie nuncjusz papieski. Piotr Vidoni, celebrował uroczyście Mszę świętą. Na Podniesienie król zszedł z tronu, złożył berło i koronę, i padł na kolana przed wielkim ołtarzem. Zaczynając od słów: "Wielka Boga - Człowieka Matko, Najświętsza Dziewico" ogłosił Matkę Bożą za szczególną Patronkę Królestwa Polskiego. Przyrzekł szerzyć Jej cześć, ślubował wystarać się u Stolicy Apostolskiej pozwolenie na obchodzenie Jej święta jako Królowej Korony Polskiej, zająć się losem ciemiężonych pańszczyzną chłopów i zaprowadzić w kraju sprawiedliwość społeczną. Po Mszy świętej, w czasie której król przyjął również Komunię świętą z rąk nuncjusza papieskiego, przy wystawionym Najświętszym Sakramencie odśpiewano Litanię do Najświętszej Maryi Panny, a przedstawiciel papieża odśpiewał trzykroć, entuzjastycznie powtórzone przez wszystkich obecnych nowe wezwanie: "Królowo Korony Polskiej, módl się za nami".

Choć ślubowanie Jana Kazimierza odbyło się przed obrazem Matki Bożej Łaskawej we Lwowie, to jednak szybko przyjęło się przekonanie, że najlepszym typem obrazu Królowej Polski jest obraz Pani Częstochowskiej. Koronacja obrazu papieskimi koronami 8 września 1717 roku ugruntowała przekonanie o królewskości Maryi. Niestety naród ślubów nie wypełnił, dalej szerzyła się anarchia i prywata i rozbiory, przed którymi udało się ocalić w XVII w., przyszły sto lat później.

Szczególnego znaczenia nabierała Jasna Góra w czasach trudnych, a więc w okresie rozbiorów, czy wojen. Zapis umieszczony w konstytucji sejmowej z 1764 roku wydaje się być wciąż aktualny: Rzeczpospolita jest do swej Najświętszej Królowej Maryi Panny w częstochowskim obrazie cudami słynącej nabożna i Jej protekcji w potrzebach doznająca. Dlatego w podziękowaniu za opiekę, a szczególnie za dar odzyskanej wolności po latach zaborów, w 1924 roku papież Pius XI na prośbę narodu polskiego, zezwolił ustanowić osobne święto Matki Bożej Królowej Polski. Święto obchodzone jest 3 maja dla upamiętnienia uchwalenia historycznej Konstytucji 3 Maja.

Kiedy w roku 1945 Polska uzyskała uwolnienie od jarzma hitlerowskiego. Episkopat Polski, pod przewodnictwem kardynała Augusta Hlonda, na Jasnej Górze odnowił akt poświęcenia się i oddania Bożej Matce. Ponowił też złożone przez króla Jana Kazimierza śluby. W uroczystości tej brała udział milionowa rzesza wiernych.

Po drugiej wojnie światowej Jasna Góra jeszcze dobitniej pełniła rolę duchowej stolicy Polski. Jednak kolejne lata nie sprzyjały rozwojowi myśli i kultury religijnej. Wiara w oczach komunistów była czymś złym. Owszem, bo walczyła ze złem. Nawet duchowni byli prześladowani, w tym Prymas, kardynał Stefan Wyszyński. W czasie uroczystej "Wielkiej Nowenny", na apel prymasa Polski, kardynała Stefana Wyszyńskiego, cała Polska ponownie oddała się pod opiekę Najświętszej Maryi Wspomożycielki.

26 sierpnia 1956 roku Episkopat Polski dokonał aktu odnowienia ślubów jasnogórskich, które przed trzystu laty złożył król Jan Kazimierz. Prymas Polski był wtedy w więzieniu. Symbolizował go pusty tron i wiązanka biało-czerwonych kwiatów. Po sumie pontyfikalnej odczytano przez prymasa ułożony akt odnowienia ślubów narodu. W 1962 r. Jan XXIII ogłosił Maryję Królową Polski główną patronką kraju i niebieską Opiekunką naszego narodu.

                                                                             Święto Mamy

Madonno!  
Na Anioł Pański brzmią dzwony z kościoła,
„Ave Maria” płynie z mgłą przegonną,
Słychać w powietrzu lot Twego anioła,
Madonno, Madonno! (...)
Leopold Staff (1878–1957),

Zwiastowanie
(...) Ave Maria! Lilie łąkowe
Wielbią Cię w słodkich woni podzięce,
Że ujmiesz cierniem wieńczoną głowę
W swoje przeczyste, lilijne ręce.

Ave Maria! Nad zmierzchłą glebą
Skowronki wdzięczne ślą tobie pienie,
Że na swych skrzydłach uniosą w niebo
Zgasłej miłości ostatnie tchnienie.(...)

                                 Edward Leszczyński

 

                              Choć raz w roku jest "Święto Matki" - mamie co dzień należą się kwiatki

26 maja - tego dnia wszystkie dzieci - zarówno te malutkie, jak i już całkiem dorosłe składają życzenia swoim mamom, dają im kwiaty i prezenty. W Polsce po raz pierwszy obchodzono Dzień Matki 1923 roku w Krakowie. Dzień ustalono po to aby ludzie uprzytomnili sobie przynajmniej raz w roku jak ważna jest rola mamy w ich życiu.

Historia święta Matki sięga czasów starożytnych - obchodzono je już w starożytnej Grecji (wiosenne święto Matki Natury, podczas którego składano hołd Rei, żonie Kronosa, która była matką wszechświata i wszystkich bóstw) i w Rzymie (święto bogini Cybele, również uważanej za matkę bogów, było ono obchodzone prawdopodobnie pomiędzy 15 a 18 maja).

W czasach nowożytnych, mniej więcej w 1600 roku, w Anglii pojawiła się tradycja świętowania tzw. Matczynej Niedzieli. W tym dniu (w czwartą niedzielę Wielkiego Postu) oddawano cześć swoim matkom, składano Im życzenia i przynoszono drobne upominki.

Chórek w Starym Sączu

Dnia 10 czerwca w Starym Sączu odbył się zjazd wszystkich Szkolnych Kół Caritas z diecezji tarnowskiej. Dla naszej szkoły było to wydarzenie historyczne. Erygowane zostało Szkolne Koło Caritas działające przy naszej szkole. Akt powołania naszego Koła był bardzo uroczysty, ponieważ osobiście wręczył go Ks. Proboszczowi biskup ordynariusz Wiktor Skworc. Koło powstało jako 100 w naszej diecezji!

Do SKC należą także dziewczynki z chórku, dlatego na spotkanie do Starego Sącza w ramach nagrody za gorliwy udział w liturgii wyruszył także chórek parafialny. Połączone siły członków SKC i chórku pięknie przygotowała liturgię Mszy św. Przebieg uroczystości ilustrują zdjęcia w Internetowej parafialnej galerii.